รีวิวหนัง สงกรานต์ แสบสะท้านโลกันต์
เป็นผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกในปีนี้ของผู้กำกับ พชร์ อานนท์ หลังจากปลายปีที่แล้วส่ง หอแต๋วแตก แหกต่อไม่รอแล้วนะ (2018) ที่คาดว่าจะเป็นการปิดฉากแฟรนไชน์ภาพยนตร์ ซึ่งได้กระแสตอบรับจากแฟนหนังขาประจำค่อนข้างดีทีเดียว แม้ดีกรีความฮาจะลดลงไปบ้าง แต่ก็ยังเป็นที่นิยมและถูกพูดถึงมากที่สุดอีกเรื่องหนึ่ง รีวิวหนัง สงกรานต์ แสบสะท้านโลกันต์
รีวิวหนัง สงกรานต์ แสบสะท้านโลกันต์
รีวิวหนังไทย งานนี้ผู้กำกับร้อยล้านก็ยังไม่หยุดพัก สานต่อโปรเจกต์สร้างความฮากับ สงกรานต์ แสบสะท้านโลกันต์ ตามมาติดๆ โดยคราวนี้ได้ดาวตลกฮาลำดับต้นๆ ของวงการจากทีมบริษัทฮาไม่จำกัด ไม่ว่าจะเป็น น้าค่อม ชวนชื่น, ตั๊ก บริบูรณ์, บอล เชิญยิ้ม, โรเบิร์ต สายควัน รวมไปนางเอกสาว พิ้งกี้ สาวิกา สองหนุ่มหล่อหน้าใส นิก คุณาธิป และ ยอร์ช ยงศิลป์
ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนแล้วแต่มาเป็นตัวละครหลักและช่วยสร้างสีสันใหม่ๆ จากตัวอย่างแรกก็พอจะทราบแนวทางการดำเนินเรื่องว่าจะไปในทิศทางใดบ้าง จะออกมาฮาถูกใจแฟนๆ แค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับรสนิยมของแต่ละบุคคลไป

สงกรานต์ แสบสะท้านโลกันต์ ว่าด้วยเรื่องราวของค่ายมวย ส.วาเลนไทน์ หัวใจดวงน้อย ที่กำลังจะปิดตัวลง เนื่องจากไม่มีนักมวยขึ้นชก ภารกิจการตามหานักมวยคนใหม่จึงเริ่มขึ้น สงกรานต์ ลูกชายผู้มีวีรกรรมโชกโชนต้องการจะพิสูจน์ตัวให้พ่อได้เห็น เขาจึงพยายามปรับตัวให้ดีขึ้นและอาสาขึ้นชกมวยในครั้งนี้
ต้องยอมรับว่าหลายๆ คนน่าจะเกิดอาการเดียวกันหลังจากได้เห็นตัวอย่างหนังที่ถูกปล่อยออกมาให้ชมกันก่อนหน้านี้ ส่วนหนึ่งเล็กๆ ในใจก็ได้แต่หวังว่า สงกรานต์ แสบสะท้านโลกันต์ จะทำให้เกิดความหวังในการสร้างเสียงหัวเราะได้สำเร็จ หลังจากผลงานส่วนใหญ่ที่ผ่านๆ มาของผู้กำกับค่อนข้างจะฝืดและฝืนพอสมควร ดูหนังออนไลน์
เมื่อได้รับชมเรื่องราวต่างใน สงกรานต์ แสบสะท้านโลกันต์ ต้องยอมรับว่าสิ่งที่หนังต้องการจะสื่อนอกเหนือจะไปจากความตลกที่ได้จากทีมบริษัทฮาไม่จำกัดแล้ว หนังสอดแทรกเรื่องราวความพยายาม ความตั้งใจ และการพิสูจน์ตัวตนผ่านตัวละครหลายๆ ตัวที่ไม่แน่ใจว่าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม มันทำให้เราเห็นมุมดีๆ อีกมุมหนึ่งก็ว่าได้

ในส่วนของเรื่องราวความฮานั้นถือว่าอยู่ในระดับกลางๆ ค่อนไปทางฝืดเสียส่วนมาก ซึ่งเสียงหัวเราะที่ได้ส่วนใหญ่มาจากบทบาทของ น้าค่อม ชวนชื่น และ โรเบิร์ต สายควัน แค่เปล่งออกมาเพียงไม่กี่ประโยคก็ได้ใจไปแล้ว ส่วนตัวละครอื่นๆ ก็นับว่ามาช่วยสร้างสีสัน บางครั้งยังคิดเลยว่าไม่มีก็ได้ โดยเฉพาะบทบาทของสองหนุ่มหน้าหล่อ นิก และ ยอร์ช ดูช่างไร้มิติ เหมือนมาเพียงแค่เรียกกระแสจากสาวๆ เท่านั้น ดูหนัง
อีกสิ่งหนึ่งที่รับไม่ได้เกี่ยวกับมุกตลกในหนังก็คือ การเล่นมุกที่เกี่ยวกับอาหาร เล่นกับของกิน ที่ต้องยอมรับกันตรงๆ ว่ามันสกปรกมากจริงๆ หากหลีกเลี่ยงการนำมุกเหล่านี้มาเล่นมันน่าจะทำให้หนังดูทันสมัย และน่าสนใจขึ้นไม่น้อยเลย เอาเป็นว่าท้ายที่สุดแล้วหนังจะสนุกหรือไม่สนุกนั้นคงต้องขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ของการมาดูหนัง หากต้องการความตลกและเพลิดเพลินก็น่าจะตอบโจทย์ได้ดี แต่ไม่ถึงขั้นดีมาก
หลัง สมจริง จงจ้องหอย (สมจิตร จงจอหอ) นักมวยค่ายตัวเองต้องปราชัย เสือ ส. วาเลนไทน์ (น้าค่อม ชวนชื่น) เจ้าของค่ายมวยก็ดูจะหมดหวังกับการปั้นใครขึ้นมาแทน ยิ่งความแค้นทำให้พลั้งปากท้าส่งนักมวยไปต่อยกับค่ายของศัตรู (ตั๊ก บริบูรณ์) จนต้องปั้นนักมวยรายใหม่ขึ้นมา แต่จะเอาไอ้แหว่ง (บอล เชิญยิ้ม) เหยิน (นุ้ย เชิญยิ้ม) ก็ดูสิ้นหวัง หรือจะเป็นสองลูกชายสุดหล่ออย่าง ปีใหม่ (ยอร์ช ยงศิลป์) หรือ ลอยกระทง (นิก คุณาธิป) ก็ดูจะไม่เอาในทางมวยเสียเลย คงเหลือแต่ สงกรานต์ (โรเบิร์ต สายควัน) ลูกชายที่เคยถูกจับในวันบวช เป็นความหวังสุดท้าย แต่จะได้ชัยชนะหรือไม่คงต้องลุ้นกันเหนื่อยหน่อย
แล้วก็มาถึง สงกรานต์ แสบสะท้านโลกันต์ กับเรื่องราวของเจ้าของค่ายมวยที่นำแสดงโดย น้าค่อม ชวนชื่น ที่ต้องหาคนมาแข่งมวยเพื่อต่อลมหายใจค่ายให้อยู่ต่อได้ หลังจากที่ลูกชายนักมวยเพียงคนเดียวของค่ายได้แพ้ยับให้กับเสี่ยค่ายมวยคู่แข่งที่รับบทโดย ตั๊ก บริบูรณ์

แค่ชื่อของ ค่อม ชวนชื่น กับ ตั๊ก บริบูรณ์ ก็ช่วยการันตีความฮาได้ในระดับหนึ่งแล้วล่ะ ยิ่งพ่วงตามมาด้วย นุ้ย เชิญยิ้ม บอล เชิญยิ้ม และ โรเบิร์ต สายควัน ที่กระแสกำลังมา พร้อมกับนักแสดงเจ้าประจำของมุกตลกทำนองนี้อีกหลายคน เช่น สมจิตร ผัดไท หยอง ลูกหยี สุเทพ สีใส และ ดาว ขำมิน ด้วยแล้วเนี่ยมันต้องฮายกกำลังแน่ๆ
คือถ้าอยู่ในรายการเล่นตลกโปกฮาพาอารมณ์ดีตามทีวีหรือช่องยูทูบแล้ว ดาราตลกชั้นนำของไทยเหล่านี้ไม่น่าจะทำให้คนดูกลุ่มเป้าหมายผิดหวัง อย่างน้อยก็ต้องฮาเหมือนที่นั่งดูทีวีอยู่ที่บ้าน ดูยูทูบผ่านมือถือบนรถเมล์รถไฟฟ้าหลังเลิกงานกลับบ้านฆ่าเวลาการคมนาคมอันสาหัสของกรุงเทพฯ แบบนั้นน่ะไม่ทำให้ผิดหวังแน่ๆ ดูหนังออนไลน์ 4k
แต่พอเป็นหนังที่ต้องซื้อตั๋วเข้าไปดู และภายใน 2 ชั่วโมงในโรงหนังมันก็มีต้นทุนที่แพงกว่าค่าไฟทีวีหรือค่าเน็ตมือถือ การเลือกดูหนังโรงที่มุ่งแต่เล่นมุกกลุ่มนี้เลยเป็นความเสี่ยงอย่างที่สุดถ้าหวังผลว่ามันจะเป็นหนังที่มีเรื่องมีราวให้จับต้องได้จริงจัง และถึงจะคาดหวังแค่ในมุมของความตลกมันก็ยังเสี่ยงในระดับปัจเจกของแต่ละบุคคลอยู่ดีในเรื่องมุกเรื่องความตลกที่มันเป็นเรื่องรสนิยมส่วนตัวจริงๆ
ส่วนตัวแล้วกับหนังประเภทนี้ไม่ว่าจากค่ายไหนหรือใครกำกับก็จะมีทั้งที่ชอบบ้าง สนุกร่วมบ้าง น่าเบื่อบ้าง และก็มีที่ไม่ชอบใจบ้างเวลาเห็นหนังที่มันเละเทะ เห็นความหละหลวมไม่ใส่ใจในการสร้างสรรค์อย่างชัดเจน จนรู้สึกเสียดายโอกาสสำหรับคนอื่นๆ ที่ทำได้ดีและตั้งใจทำมันให้ดีได้มากกว่านี้ ดูหนัง 4k
และบางครั้งก็รู้สึกโกรธแทนคนที่พยายามแล้วพยายามอีกเพื่อให้ได้ทำหนังดีๆ สักเรื่อง แต่โอกาสมันไปอยู่ในมือของคนที่ทำหนังออกมาส่งๆ ซึ่งต้องพูดตรงๆ ว่ารู้สึกอย่างนั้นกับหนังของ พจน์ อานนท์ และคนทำหนังไทยอื่นๆ อยู่หลายเรื่อง ในปีนี้ก็อย่างเช่น รักไม่เป็นภาษา (ทีมไข่กวน | 2019) และ สิ้นสามต่อน (บั้งไฟทีม | 2019) ไม่ว่าจะตั้งใจทำออกมาให้ดีแล้วขนาดไหนก็ตาม
แต่ สงกรานต์ แสบสะท้านโลกันต์ ไม่มีความเละเทะให้เห็นเท่าไหร่แฮะ อาจเป็นเพราะเข้าไปนั่งดูด้วยสายตาที่จำกัดความว่ามันเป็นหนังต่อมุกไม่เอาเรื่องราวอะไรและมองข้ามเรื่องของความใส่ใจต่อตัวบทไปแล้ว แต่ความไม่เละเทะก็ไม่ได้ทำให้หนังสนุกหรือเป็นที่น่าจดจำนะ กลายเป็นความเรื่อยๆ เฉื่อยๆ ขำบ้างเบื่อบ้างเสียมากกว่า

สายตาส่วนหนึ่งก็หลบไปมองที่งานสร้างที่เลือกสถานที่ถ่ายทำได้น่าดู และการถ่ายภาพที่หลายช็อตหลายฉากจัดว่าไม่ขี้เหร่ ถึงจะไม่ได้ถึงขั้นพิถีพิถันออกแบบให้ขับเน้นเรื่องราว แต่ก็ไม่ได้แตกพร่าน่าเกลียดอย่างช็อตโดรนหรือช็อตกลางคืนแตกๆ มัวๆ ที่หนังไทยหลายเรื่องถ่ายลวกๆ มาใช้ ซึ่งเท่าที่สังเกตดูหนังเรื่องนี้ค่อนข้างใส่ใจไม่ปล่อยผ่าน
ถ้าแบ่งให้อยู่ในประเภทหนังรวมมุกตลกคาเฟ่ หนังเรื่องนี้ก็พอที่จะตามตูดไปวัดไปวาท่ามกลางหนังในกลุ่มเดียวกันได้ คือดีมากแล้วที่พอได้ดูหนังก็ไม่ได้สร้างความน่าหงุดหงิดใจอะไร ไม่ผิดหวังก็เพราะไม่ได้คาดหวัง ถึงหนังจะให้พื้นที่เล่นมุกมากกว่าจะเล่าเรื่องราวของตัวละครมากไปหน่อยจนหลายครั้งน่าเบื่อ แต่ก็ไม่มีจุดที่ไม่ชอบใจชัดๆ เหมือนหนังเรื่องก่อนหน้านี้ของพจน์อย่าง หอแต๋วแตก แหกต่อไม่รอแล้วนะ (2018) ที่ส่วนตัวแล้วไม่ชอบความเละเทะเลย ถึงจะมีหลายอิลิเมนต์ความคัลท์ที่ชอบอยู่
จริงๆ ก็ชอบหนังอย่าง หอแต๋วแตก (2007) กับ โป๊ะแตก (เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา | 2010) นะ มันบ้าบอบันเทิงดี แต่บางทีถ้าเข้าไปดูหนังพวกนี้แล้วไม่ตลกเราอาจจะหลับใส่ได้แบบไม่เสียดายความคาดหวังอะไรไปมากกว่าการเสียดายเงิน ไม่ต้องรอดูให้จบเพื่อเอาเนื้อหนังไปชวนเพื่อนถกถึงประเด็นนั้นมุมมองนี้กันต่อ เพราะหนังมันไม่ค่อยจะมีให้ หรือหลายครั้งคนทำจะปกป้องตัวเองว่ากูใส่ประเด็นดีๆ ในหนังและพยายามจะยื่นให้แล้วนะเว้ย ทำไมไม่เห็นกันบ้างวะ ก็เพราะเมื่อเล่าออกมาด้วยท่าทีที่ดูไม่จริงจังกับประเด็นอะไรทั้งนั้น คนดูก็ไม่พร้อมที่จะซีเรียสตามเรื่องตามราวได้
ความคิดที่ว่า ‘หนังที่เล่นตลกสังขารและทรีตกะเทยให้เป็นตัวตลกดูไม่สร้างสรรค์เอาเสียเลย’ เป็นสิ่งที่เห็นด้วย หนังของพจน์ก็มักจะเป็นการรวมกลุ่มนักแสดงที่สังขารขั้วตรงข้ามกันเพื่อบาลานซ์ความตลกหลายๆ แบบเพื่อดึงดูดคนดูให้หลากหลายกลุ่ม
ทั้งกลุ่มแรกที่ใช้ความตลกน่าหัวเราะของนักแสดงที่ใช้สังขารที่มีทั้งอาศัยสังขารที่เป็นอยู่สร้างความตลก และมีทั้งเปลี่ยนตัวตนและร่างกายให้พิการหรือผิดจากเพศสภาพตัวเอง ซึ่งอาจเป็นทั้งดาราตลกดาวเด่น เน็ตไอดอล หรือคนดังข้ามคืนที่กำลังมีกระแส และกลุ่มที่ 2 ที่อาศัยความตลกน่าเอ็นดูจากความเป็นนักแสดงวัยรุ่นใสๆ ดาราดังสาวสวยสายเสน่ห์ ซึ่งทั้งสองกลุ่มก็มีทั้งที่เป็นดาราแม่เหล็ก ดาราลูกหม้อ และเด็กปั้นในสังกัดคนใหม่ๆ โผล่มาตลอดๆ และทั้งหมดนี้ก็เพื่อนำเสนอความตลกเป็นหลัก
นอกจากดูหนัง HDจะสร้างบทที่ใช้บ้างด้นบ้างมาเพื่อรองรับมุกแล้ว นักแสดงในเรื่องเหล่านี้ก็เป็นตัวรองรับมุกเช่นกัน บางคนอาจจะเป็นจานแก้วที่พอจะมีมุมใสๆ งามๆ น่ามองให้ชม และบางคนก็อาจเป็นถึงกระโถนรองรับเสียงหัวเราะรดหน้า ขณะนั่งดูหนังเรื่องนี้ก็พลางสังเกตคนดูซ้ายขวาและข้างหลังว่าส่วนใหญ่พวกเขาจะยิ้มแย้มเมื่อเห็น พิงกี้ สาวิกา นิก คุณาธิป หรือ ยอร์ช ยงศิลป์ โผล่มา และทำหน้าเหยเกเมื่อเห็นหน้านักแสดงอย่าง โรเบิร์ต สายควัน หรือ สิตางศุ์ สะบัดต่อไม่รอแล้วนะ ในระยะใกล้ๆ สิ่งเดียวที่ต้องทำให้คนดูเหล่านั้นยิ้มให้คุณได้คือคุณต้องทำตัวให้ตลกให้ได้

การที่จะสร้างเสียงหัวเราะก็มีหลายวิธี เช่น นุ้ย เชิญยิ้ม และ บอล เชิญยิ้ม มีเทคนิคในการแต่งหน้าช่วยให้ฟันเหยินและปากแหว่งผิดปกติเพื่อแสดงความตลก แต่ โซเฟีย ลา หนูรัตน์ และ สิตางศุ์ ต้องอาศัยสังขารตัวเองเป็นอุปกรณ์สร้างความตลกเสียส่วนใหญ่ ซึ่งคนหลังเหมือนมาทำหน้าที่แทน ไข่มุก ซุป’ตาร์ ที่เคยต้องมารองรับอะไรแบบนี้
ยังคงน่าเสียดายที่คุณค่าเดียวของนักแสดงอย่างพวกเธอคือการมีตัวตนในหนังเพื่อให้คนดูหัวเราะใส่ มากไปกว่าการมีตัวตนอยู่และได้แสดงออกเพื่อเป็นตัวแทนสื่อถึงสิ่งอื่นที่เป็นชีวิตบ้าง และน่าเศร้าที่ดูไม่มีแววว่าจะเป็นไปได้มากกว่านี้ในเร็ววัน
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าถ้าไม่มีหนังแบบนี้ หนังเนื้อดีอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นสายแมสหรืออินดี้ก็ไม่ค่อยจะมีพื้นที่ให้พวกเธอได้โลดแล่น ไม่ว่าจะเป็นการแสดงออกผ่านตัวตนจริงๆ หรือด้วยบทบาทที่พวกเธอสามารถเป็นได้ในโลกภาพยนตร์ไทย หนังของ พจน์ อานนท์ จึงเป็นเวทีสำคัญหนึ่งที่ให้โอกาสพวกเธอได้ขึ้นโชว์
เคยคิดว่าการทำหนังถ่ายทอดสดแบบนี้เป็นการดูถูกคนดูเกินไป และยังคิดว่าหนัง สงกรานต์ฯ แบบนี้ที่เก็บเอาไว้ดูสงกรานต์ปีหน้าก็ไม่เป็นไร เพราะมันทำงานกับเราแค่ให้ขำในช่วงเวลาที่นั่งดูเท่านั้นแหละ มันไม่ได้ตั้งใจจะเชื่อมโยงไปถึงอารมณ์ความรู้สึกเราปลอบเรากอดเราที่เวลาเจอเหตุการณ์อะไรแล้วจะกลับมานึกถึงมัน
แต่มันเชื่อมโยงด้วยมุกอย่างควันเสพยา มุกแทะฟันปลอม มุกแขนหนุนนม และเพลงอย่างบักแตงโม หรือเลิกคุยทั้งอำเภอฯ แต่หลังจากนั้นมันจะไม่มีอิทธิพลอะไรกับชีวิตเรา ถึงผมจะชอบดูหนังไทยทุกรูปแบบ แต่ผมก็ไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายหลักที่หนังตั้งใจเข้าถึง เรากำลังพูดแทนคนดูอีกกลุ่มหนึ่งมากไปหรือเปล่า